అమ్మ - కవి

అమ్మ వంట చేసింది
ఉత్సాహంగా భోజనానికి 
సిధ్ధం చేసింది
కుటుంబంలో ఎవరెవరు
ఎంతెంత తింటారో
ఏమేమి అంటారో అనే కుతూహలంతో

కవిగారు మరో కవిత రాశారు
ఉత్సాహంగా (వీలైనన్ని) గ్రూప్సులో 
పోస్ట్ చేశారు 
ఎవరెవరు లైక్ కోడతారో
ఎవరు కామెంట్ పెడతారో అనే
కుతూహలంతో  

వచ్చింది (ఘజల్)

ఆమె నవ్వులో ఏడురంగుల చాపం వచ్చింది
ఆమె చూపుతో నా ప్రేమకు రూపం వచ్చింది 

నాతో స్నేహం నీకు సరేనా అని అడగాలనుకుంటే  
ఆమె మోములో చిరునవ్వే జవాబు వచ్చింది 

ప్రేమ కుట్టిన ప్రతివాడూ పసిపాపడు కాదా  
ఆమె రాకతో నాలో మళ్ళీ బాల్యం వచ్చింది

నాలో నాకే అన్నీ కొత్తగా అనిపిస్తుంటేనూ    
ఆమె తోడులో ఏదో తెలియని ధైర్యం వచ్చింది

ఇంక జాగేల ఈడూరీ కదలవోయ్ ముందుకి   
ఆమె చేతితో చేతిని కలిపే సమయం వచ్చింది 

నేనేమో ఇక్కడ

భర్త కవి అయినా కాపౌండరైనా, డ్రైవర్ అయినా డైరెక్టర్ అయినా నిరంతరం అండగా నిలిచి అనుక్షణం శ్రమించే స్త్రీమూర్తులపై నిందా స్తుతిలాంటి కవిత 

నేనేమో ఇక్కడ

స్త్రీజాతి స్వాతంత్ర్యం కోసం

కవితలల్లుతున్నాను

నువ్వేమో అక్కడ

చెంచాలు, గరిటెలతో

కుస్తీ పడుతున్నావు

నేనేమో ఇక్కడ

కనుమరుగవుతున్న

విలువల వలువలిప్పుతున్నాను

నువ్వేమో అక్కడ

బంగాళదుంప తోలు వలుస్తున్నావు

నేనేమో ఇక్కడ

రాజకీయ దగాకోర్లపై

విప్లవ శంఖం పూరిస్తున్నాను

నువ్వేమో అక్కడ

ఏమండోయ్ కాఫీ తాగారా

చల్లారిపోతుంది అంటూ

అరుస్తున్నావు

నేనేమో ఇక్కడ

ఆకాశాన్నంటిన ధరలని

భూమార్గం పట్టిస్తున్నాను

నువ్వేమో అక్కడ

కూరగాయల కోసమని

నాజేబులో ఐదువందల నోటు

నొక్కేస్తున్నావు

నేనేమో ఇక్కడ

సినిమాల్లో మితిమీరిన శృంగారాన్ని

చెడుగుడు ఆడేస్తున్నాను

నువ్వేమో అక్కడ

తలుపు సందుల్లోంచి నాపైకి

వలపు బాణాలను

సంధిస్తున్నావు

ఎవరన్నారు ప్రతి మగవాడి

విజయం వెనుకా ఒక స్త్రీ ఉంటుందని?

నాకైతే అర్ధం కావట్లేదు!!

అతడు

అతడు ఆరడుగుల అందగాడు
తెల్లగా ఐస్ క్రీం పుల్లలా ఉంటాడు
అందంగా నవ్వుతాడు
అన్నింటా ముందుంటాడు

అతడు కంటిచూపుతో చంపేస్తాడు
అతని రక్తంలో భయంలేదు
అతను గుద్దితే రాళ్ళు పగులుతాయి 
అతడు అన్యాయాన్ని సహించడు 

న్యాయం కోసం ఎవరినైనా ఎదిరిస్తాడు
ధర్మాన్ని ఎప్పుడైనా రక్షిస్తాడు 
పేదలకు అండగా నిలబడతాడు 
పెన్నిధిని ఏనాడూ ఆశించడు  

కానీ ఇదంతా తెరమీదే 
నిజజీవితంలో అతడు 
మందుని మార్కెట్ చేస్తాడు 
చెరువుని ఆక్యుపై చేస్తాడు 
డబ్బుకోసం పార్టీ అమ్మేస్తాడు 
గూండాలతో జనాన్ని కొట్టిస్తాడు 

మీరు ఊహించింది నిజమే
అతడు మన తెలుగు సినిమా హీరో 

ఎక్కడ వెదకను ఉగాదిని?

ఆరు రుచుల్లోనా

బారు బిల్లుల్లోనా

మారు మూలల్లోనా

కారు మబ్బుల్లొనా

ఎక్కడ వెదకను ఉగాదిని?

మామిడి కాయలోనా

వేప పూతలోనా

చెరుకు గడల్లొనా

బెల్లం తీపిలోనా

ఎక్కడ వెదకను ఉగాదిని?

పసి నవ్వుల్లోనా

మసి చేతుల్లోనా

కసి చూపుల్లోనా

నిసి రాతిరిలోనా

ఎక్కడ వెదకను ఉగాదిని?

ఆధార్ కార్డుల్లోనా

వ్యదార్ధ గాధల్లోనా

పేదోడి బాధల్లోనా

రూపాయి బియ్యంలోనా 

ఎక్కడ వెదకను ఉగాదిని?

మబ్బు తునకల్లోనా

గబ్బు చేతుల్లోనా

డబ్బు సంచుల్లోనా

క్లబ్బు గంతుల్లోనా

ఎక్కడ వెదకను ఉగాదిని? 

సుడి గాలుల్లోనా

నది పాయల్లోనా

తడి కళ్ళల్లోనా

మది లోతుల్లోనా 

ఎక్కడ వెదకను ఉగాదిని? 

నల్ల బజారులోనా

తెల్ల కార్డుల్లోనా

కల్లు కాంపౌండ్లోనా

మల్లె పూలల్లోనా

ఎక్కడ వెదకను ఉగాదిని? 

పసి బాల్యంలోనూ

బోసి నవ్వుల్లోనూ

తల్లి మాటల్లోనూ

కొత్త పుంతల్లోనూ

వెదికి చూడు ఉగాదినీ

వేసుకో ఆశల పునాదినీ

బోనస్

మా నాయనను నలుగురు మోసుకోస్తుంటే

ఏదైనా ఆటల గెలిచిండు అనుకున్న

కానీ సచ్చి పోయిండంట

మా నాయన పొద్దుగాల చాలా అందంగ ఉండెటోడు

మాపటికి ఏమయ్యేదో ఏమో నల్లగ మారెటోడు

చూస్తేనే భయమేసేటిది

రా కొడకా అంటె పొయ్యెటోన్ని గాదు

వేడినీళ్ళతోని స్నానం చేసి ఎత్తుకునేటోడు

నాయిన బొగ్గు బాయిల పంజేస్తడు కొడకా

డూటికి పోతే అట్ల నల్లగైతడు అని అమ్మ జెప్పేడిది

అంతెగాదు మా నాయన రాత్రంత దగ్గెటోడు

మాయదారి బొగ్గు నా పెనిమిటి పానం దీస్తుంది

అనుకుంట అమ్మ ఏడ్సుడు నేను జూసిన చాన సార్లు

ఏమైనా మా నాయన చాన మంచోడు

జీతాలు పడినంక సైన్మకు తీస్కబోయెటోడు

సింగరేని తల్లి దయ అనెటోడు

పండ్గకు కొత్త బట్టలు కొంటవా

అని నాయిన నడిగితె బోనస్లు పడనియ్ బేటా అన్నడు

ఇంతలోకే ఏమైందో ఏమో

మా నాయన సచ్చి పోయిండు

31/3/13

కవిత్వం

నెమలి ఆడినప్పుడో
వరద ముంచినప్పుడో

అమ్మ నవ్వినప్పుడో
నాన్న తిట్టినప్పుడో 

పరీక్ష పాసైనప్పుడో
ప్రేయసి దూరమైనప్పుడో 

ఎద పులకించినప్పుడో
దారుణం తిలకించినప్పుడో

మనసు బాగున్నపుడో
బతుకు బరువైనప్పుడొ 

అప్పుడు రాయాలి కవిత్వం
ఎప్పుడు  పడితే అప్పుడు కాదు