ఎంత బాగ ఉంటుందీ

నెల మొత్తం వెన్నెలుంటె ఎంత బాగ ఉంటుందీ 
నేలంతా పచ్చగుంటె ఎంత బాగ ఉంటుందీ

గతుకులతో గోతులతో పయనమెటుల సాగాలీ
దారంతా పూలుంటే ఎంతబాగ ఉంటుందీ

పొలాలెండి గూడు చెదిరి రైతు రాజుల అవస్థలు 
చెరువుల్లో నీరుంటే ఎంతబాగ ఉంటుందీ

సమయానికి కురవనట్టి వర్షంతో లాభమేమి
ప్రతిరోజూ చినుకుంటే ఎంతబాగ ఉంటుందీ

కువకువలే లేకుండా తెల్లారితె ఏముందీ
చెట్టంతా పిట్టలుంటె ఎంతబాగ ఉంటుందీ

లక్షలనూ కోట్లనూ అడిగామా ఏమైనా
ఏ కష్టం రాకుంటే ఎంతబాగ ఉంటుందీ

మూగజీవినాదరించు మనసులేవి ఈడూరీ
ప్రతి జీవీ నవ్వుతుంటె ఎంత బాగ ఉంటుందీ

నవ్విందీ

రాములోరు గుర్తొచ్చిన సీతలాగ నవ్విందీ 
నల్లనయ్య రూపుగన్న రాధలాగ నవ్విందీ 

పసితనాలు చిందించే అందమైన మోముతనది
చనుబాలను చవిచూసిన పాపలాగ నవ్విందీ

తిమిరాలను తరిమేసే చక్కనైన చూపుతనది
చీకటేల నింగిలోని చుక్కలాగ నవ్విందీ

నవ్వుతుంటె రతనాలే రాలినట్టు ఉంటుందీ   
జారుతున్న జలపాతపు హోరులాగ నవ్విందీ 

సందుజూసి సరసమాడ బోతుంటే జారుకునీ
పెద్దపులిని ఓడించిన జింకలాగ నవ్విందీ 

మనసుపడీ గెలుచుకున్న సఖునిజూసి నాచెలియే 
తనబిడ్డను చూసి మురియు తల్లిలాగ నవ్విందీ  

గమ్మత్తుగ మత్తులోకి లాగుతోంది ఈడూరిని 
శృంగారపు మరులు గొన్న రంభలాగ నవ్విందీ

నీ నవ్వులొ

మంచులోన తడిసినట్టి మల్లెపూవు కనబడింది నీ నవ్వులొ 
పైరగాలి పాడినట్టి రాగమేదొ వినబడింది నీ నవ్వులొ

పున్నమిలో చంద్రికలా నేలమీద విరబూసెను దరహాసము
ఓర్వలేని చందమామ అదేపనిగ తడబడింది నీ నవ్వులొ

బాపుగారు మనసుపడీ గీసుకున్న బొమ్మవేమొ అనుకున్నా 
కుంచెజారి వయ్యారం ఆందంగా అగుపడింది నీనవ్వులొ

పురివిప్పిన నెమలిలాగ సొంపులనే పరుచుకున్న పలువరుసలు 
నెమలినాట్యమందమనే వాదనకే తెరపడింది నీ నవ్వులొ

ఎందుకిలా కరుణించెనొ బాణమేసి మన్మధుడే ఈడూరిని 
ఈజన్మకి నామనసే మురిపెంగా ముడిపడింది నీ నవ్వులొ

నీ యాదిలొ

మల్లెపూల సువాసనే తొలుకుతుంది నీ యాదిలొ   
మరపురాని ఆనందమె తొణుకుతుంది నీ యాదిలొ  

నరనరాన నీరూపము చిత్రించుకు కూచున్నా 
నా రూపము తిరిగినాకు దొరుకుతుంది నీ యాదిలొ
  
కడదాకా వుండేదీ ఏమున్నది ఈ భువిలో    
అంతులేని అనుభూతే మిగులుతుంది నీ యాదిలొ 

మరపురాని బాధకన్న మధురమేమి లేదేమో 
నా మనసే తేనియలను చిలుకుతుంది నీ యాదిలొ  

ఇష్టమైన వారిచెలిమి తీపి గదా అనునిత్యం
తల్లి మమత మధురోహే కలుగుతుంది నీ యాదిలొ 

చిలిపి వలపు సయ్యాటలు నింపుకున్న మన తలపులు  
నా బాల్యం అడుగడుగున తగులుతుంది నీ యాదిలొ 

ఈడూరికి చెలియ చెరను విడవడమే తెలియదులే 
ఈ తనువే ఒకనాటికి వొరుగుతుంది నీ యాదిలొ

అడగాలని ఉంది

నువ్వెందుకు వచ్చావో అడగాలని ఉంది 
నన్నెందుకు మెచ్చావో అడగాలని ఉంది

మోడుబారి అణగారిన ఈ జీవితానికి
విరులెందుకు తెచ్చావో అడగాలని ఉంది

కన్నీటికి కరువైన తరుణంలో చల్లని
సుఖమెందుకు ఇచ్చావో అడగాలని ఉంది

తీరా నిను చేరుకున్న ఈ చక్కని క్షణం 
సూదెందుకు గుచ్చావో అడగాలని ఉంది

మూగబోయి మసిబారిన గుండెకదా నాది
దాన్నెందుకు గిచ్చావో అడగాలని ఉంది

మంచులో మాణిక్యం

దేశ రక్షణలో విధులు నిర్వర్తిస్తూ 35 అడుగుల లోతులో మంచులో కూరుకుపోయినా ఆరురోజులు మృత్యువుని ఎదిరించి మరో మూడు రోజులు ఆసుపత్రిలో మృత్యువుతో పోరాడి నేలకొరిగిన లాన్స్ నాయక్ హనుమంతప్పకు నివాళిగా....

మంచులో మాణిక్యమై నువ్వు దొరికినప్పుడు

భరతమాత మళ్ళీ పురుడుపోసుకున్న బాలింతయింది 

ఒక మహా ఇల్లాలు నిన్ను తొమ్మిది నెలలు మోసి ఉండొచ్చు

కానీ ఈ గడ్డ నిన్ను ఆరురోజులు తన కడుపులో దాచుకుంది

నువ్వు ఆ ఆనందాన్ని మూణ్ణాళ్ళ ముచ్చటే చేశావు

అవునులే, శత్రువు గుండెలోనే నిద్ర పోగల నీకు

తల్లి పొత్తిళ్ళలో నిద్రించడం కష్టం కాదేమో

పాలూ కూరగాయలే కాదు మా ప్రార్ధనలు కూడా

కల్తీలేనేమో అందుకే నిన్ను కాపాడుకోలేకపోయాం

చావు పుట్టుకలు ఇక్కడేమీ కొత్త కాదు కానీ

నీలాంటి వీరుడు నేలకొరిగినప్పుడే....

భూమాత ఆనందంగా హత్తుకుంటుంది

ఆకాశం దీనంగా రోదిస్తుంది

ఉగ్రవాదులని ఉరితీస్తే ఏడ్చినంతగా మా జనాలు

నీ కోసం ఏడ్వకపోవచ్చు, కానీ నీ కోసం కొన్ని 

కోట్ల గుండెలు మూగగా రోదిస్తాయి, ఆ గుండెల్లో

నువ్వెప్పుడూ బతికే ఉంటావు......వీరుడా ఇక శెలవ్!!!

మన కర్నూల్ జిల్లాకు చెందిన ముస్తాక్ అహ్మద్ మృతదేహం కూడా ఈరోజు లభించింది, అతను కూడా ఇలా సజీవంగా దొరుకుతాడేమో అన్న ఆశని వమ్ము చేస్తూ. ఆ దుర్ఘటనలో అసువులు బాసిన మన వీర జవాన్లందరికీ నా నివాళి

ఎంత హాయి!!

 పున్నమిలో బ్రతుకంతా గడిపేస్తే ఎంత హాయి
వెన్నెల్లో ఊరంతా తిరిగొస్తే ఎంత హాయి  

ఆ చెరువులు, ఈ చెట్లూ మన ఊరికి మైలురాళ్ళు   
పచ్చదనపు తివాచీలు పరిచేస్తే ఎంత హాయి 

మారేడుగ మారిపోయి మా రేడుని కొలవాలీ 
తనువంతా శివపూజకు అర్పిస్తే ఎంత హాయి 

సృష్టిలోని ప్రతి పత్రం దైవానికి సమ్మతమే 
ఆకులతో ఆ దేవుని అర్చిస్తే ఎంత హాయి  

ఉత్సవాలు జాతరలూ అందరినీ కలపాలీ    
పండుగలకి ఊరంతా కలిసొస్తే ఎంత హాయి 

పక్కవాణ్ణి ద్వేషించుట మానేసీ మనమంతా
దుర్గుణాలు దూరంగా విసిరేస్తే ఎంత హాయి 

మనిషిలోనె ఉన్నాడుగ అనాదిగా మాధవుడూ 
ప్రతివాడూ ఈవిషయం గుర్తిస్తే ఎంత హాయి   

కల్తీలకు బలైపోయె మనబతుకులు అనునిత్యం 
స్వచ్చమైన ఆరోజులు మళ్ళొస్తే ఎంత హాయి  
  
పల్లెటూళ్ళ అందమేది పట్నంలో ఈడూరీ 
ఆ సొగసులు ఇటుకూడా రప్పిస్తే ఎంత హాయి