ఎందుకో

మనసు యింతగా ఎగిరి పడుతోంది ఎందుకో
లోకం కొత్తగా కనబడుతోంది ఎందుకో 

తను నిన్న  తిరిగిన పూల తోటే కదా ఇది
గులాబి వింతగ మిడిసిపడితోంది ఎందుకో 
  
ఆమె గానము చెవులనింకా తాకుతోందా
కోయిల అంతగ మధనపడుతోంది ఎందుకో

ఊహలెంతగ అల్లగలవో ప్రణయ బంధము      
మది పులకింతగ పరుగుపెడుతోంది ఎందుకో 

చెలిమోముతో పోల్చినందుకేమో జాబిలి      
పాలపుంతగా మురిసిపడుతోంది ఎందుకో 

ఈడూరి చెలిని చేరే సమయమేమో ఇది
తనువు యింతగా తపన పడుతోంది ఎందుకో

వేడుకే

ఎదురుగ చక్కని అమ్మాయుంటే కళ్ళకు వేడుకే
వదలక పక్కన ప్రేయసుంటె కౌగిళ్ళకు వేడుకే   

వరాలు కోరని భక్తుడు అంటూ జగాన లేడుగా 
కోర్కెలు తీర్చే దేవుడు ఉంటే గుళ్ళకు వేడుకే

తెలియని దూరం నిండిన గుండెలు ప్రగతికి చేటుగా               
ఆడీ పాడే పిల్లలు ఉంటే ఇళ్ళకు వేడుకే  

కాలే కడుపుకి మండే బూడిద జవాబు కాదుగా   
సీరియలంటె తెలియని పెళ్ళాం మొగుళ్ళకు వేడుకే 

మరకలు అంటని అధికారిని చూశావా ఎపుడైన     
టేబులు కిందికి చేయే చాస్తే ఫైళ్ళకు వేడుకే 

జీవిత పాఠాలు తప్పక నేర్పే మాస్టారుంటే 
బిలబిలమంటూ పిల్లలు వచ్చే స్కూళ్ళకు వేడుకే      

రేపుంటామో లేదొ తెలియని జీవితం, ఈడూరి  
నిమిషానికో బ్రేకింగ్ న్యూసు చానళ్ళకు వేడుకే 

గజల్

బానిస సంకెళ్ళు నిలువున తెంచే పోదాం
అడుగడుగునా మన ముద్రను ఉంచే పోదాం 

భావి తరాలకు మన జాడలు వదలాలిగా 
మనదంటూ ఘన చరితను రచించే పోదాం

కులమతాల కట్టుబాట్లు నగుబాటే కదా 
మూఢ నమ్మకాల మొనలను తుంచే పోదాం 

మనిషి జన్మ మళ్ళీ దొరకాలని లేదుగా 
మానవత్వపు పరిమళాలు పెంచే పోదాం 

కుళ్ళు రాజకీయమిలా వదిలేస్తే ఎలా  
శ్రీ రాముడి రాజ్యం స్థాపించే పోదాం  

పోయేదెలాగూ తప్పదు కద ఈడూరీ
పదిమందికీ మన మంచిని పంచే పోదాం 

అదిగో ఆ నవ్వే

అదిగో ఆ నవ్వే నను కట్టిపడేసింది
విసిరే ఆ చూపే కనుగొట్టిపడేసింది

కదిలే అలలా నువు ఎటో కదిలిపోతుంటె 
వలపు అనే తుమ్మెద నను కుట్టి పడేసింది 

పగలే వెన్నెల్లు కురిసి మురిసిపోతుంటే     
మెరిసే నీ రూపం ఎద తట్టిపడేసింది
   
దివిలో ఈ అందం ఓర్వలేకపోయారా   
ఎవరో ఆ దైవం మన గట్టి ముడేసింది

మనకూ ఈడూరి తగు సమయమొచ్చిందిలే  
ఎదలో అణువణువూ తను చుట్టిపడేసింది

ఇదివరలో ఎపుడో

ఇదివరలో ఎపుడో నిను కలిసే ఉంటాను

నీ నవ్వుల జల్లులలో తడిసే ఉంటాను

ఏటిగట్టున ఒంటరిగా కూచుని ఉంటే 

ఆ ఊహల వెల్లువలో మెరిసే ఉంటాను

ఆరు బయట మంచం మీద నిదరౌతుంటే 

పున్నమి వెన్నెలలా నే కురిసే ఉంటాను

నీ వలపు దాచుకోలేక తడబడుతుంటే 

తలపుల పూదోటలొ నే విరిసే ఉంటాను

దివినుండి దిగిన అప్సరలా కదులుతూంటే 

నిను చూసిన ప్రతిసారీ మురిసే ఉంటాను

ఘజల్

ప్రేయసితో ప్రియుని మాట పరిమళమే ఘజల్

ఇరు మనసుల విరిసిన సిరి సోయగమే ఘజల్

వలపు వరదలో నిండా మమేకమయ్యేటి   

అనురాగపు జంటల యుగళ గీతమే ఘజల్

విరహముతో రగులుతున్న జతగాడి కోసం

చెలి కబురు మోసుకొచ్చే మారుతమే ఘజల్

వెతల లోతుల చితికి వేసారిన బతుకులకి

మదిని మరులు గొలిపే చెలిమి హస్తమే ఘజల్ 

ఈడూరి, రతిదేవి పూనిన ప్రేమ జంటకు

మదనుడు సారించిన పూల బాణమే ఘజల్  

జీవిత చక్రం

ఒంటరిగానే మొదలవుతుంది జీవితం
ఒంటరిగానే ముగుస్తుంది
ఎవరి చావు వారిదే........

మొదలెక్కడో తెలియని జీవితం
తనకంటూ మరో గర్భాన్ని వెదుక్కుంటుంది
మళ్ళీ అంకురమై మొలుస్తుంది

ఒకటొకటిగా తన చుట్టూ బంధాల్ని అల్లుకుంటుంది
ఒక్కో ఇటుకా పేర్చి ఒక భవంతిని నిర్మించినట్టు
ఒక కుటుంబం తయారౌతుంది

అనుభంధాలు పెరుగుతాయి, అనురాగాలు పండుతాయి 
వచ్చే పోయే వానలా కష్టాలూ, కడగండ్లూ వస్తుంటాయి 
బంధాలతోపాటే బీటలూ పెరుగుతాయి 

ఎందుకో ఓరోజు జీవితం ఉన్నట్టుండి అలిసిపోతుంది 
తనకంటూ ఎవరున్నారని తనను తాను ప్రశ్నిస్తుంది
కొత్త గర్భం కోసం మరో వేట మొదలౌతుంది