చిట్టికన్న

నాకోసం తిరిగొచ్చిన అమ్మవురా చిట్టికన్న 
ప్రేమపూలు విరబూసిన కొమ్మవురా చిట్టికన్న

నీరాకతొ తొలగిపోయె ఇంటిలోని చీకటులే 
విధిరాతను మార్చగలా బ్రహ్మవురా చిట్టికన్న

ఆట పాట మాటలతో కాలమంత గడచిపోయె 
మురిపాలను పంచిపెట్టు బొమ్మవురా చిట్టికన్న

పుట్టినింట మెట్టినింట మంచిపేరు తీసుకొచ్చి
మురిపించెడు మంచి ముద్దు గుమ్మవురా చిట్టికన్న

కష్టాలలొ - నేనున్నా అని పలుకుచు ధైర్యమొసగి   
మెరిసిపోవు నాన్న కంటి చెమ్మవురా చిట్టికన్న

నీవు లేక......

ఎప్పుడో సావిత్రిలాంటి మహానటి మీద శ్రీశ్రీలాంటి మహాకవి రాసిన ఈ పాట చిత్రీకరించారు, అది ఒక అద్భుత గీతంగా మనని అలరించింది. కానీ ఏమి పాడుతున్నామో ఏమి భావం చూపించాలో తెలియని, తెలుగు రాని మహానటీమణులున్న ఈ కాలంలో కూడా అదే పాట పాడుకుంటే ఎలా? అందుకే మీకోసం, వాళ్ళకోసం మనందరి కోసం ఇలా మార్చాను.....చదూకోండి, పాడుకోండి మీ ఇష్టం....భర్త ఊళ్ళోలేకపోతే తన విరహాన్ని తెలుపుతూ మోడర్న్ భామ ఇలా పాడుకుంటోంది. 


నీవు లేక కుక్కర్ విజిలువేయకున్నది  
ఇంటి ముందు వాకిట ముగ్గులేకున్నది  //నీవు// 

పనిమనిషి కూడా నిన్ను పలవరించె
చూసి చూసి అంట్లు తోమి వెళ్ళిపోయె 
మాసిఉన్న బట్టలు ఉతుకువారు లేరే
మాసిఉన్న బట్టలు ఉతుకువారు లేరే
వాషింగ్ మెషీను పాతదైపోయే  //నీవు//  

ఏదొ ఒకటి వండి తినేద్దామంటే   
వంటరాని నాకు తిండి కూడ కరువే 
ఆకలింక నేను ఓపలేను స్వామీ
ఆకలింక నేను ఓపలేను స్వామీ 
కర్రీ పాయింట్ కూడా దగ్గర లేదే  //నీవు//  

వాట్సప్పు నీకై తెరచి ఉంచినాను
ఫేసుబుక్కులోనూ వెతికి చూసినాను
పాసు వర్డు లేని వైఫై లాగా  
పాసు వర్డు లేని వైఫై లాగా 
ఎందుకు పనికిరాని మనిషైనాను  //నీవు// 

నీనవ్వు

అపుడే విరిసిన పారిజాతమా నీనవ్వు 
ఎదలో పూసిన ప్రేమగీతమా నీనవ్వు

అలజడి మింగిన గుండెను తాకిన సమీరం 
వడిగా దూకిన సుజలపాతమా నీనవ్వు

కనులే చూడని కలగా మిగిలిన ప్రేయసీ 
ప్రేమను లేపే సుప్రభాతమా నీనవ్వు 

వడిగా లేచిన సంద్రపు కెరటం నామనసు   
కోర్కెలు పెంచే అతిమారుతమా నీనవ్వు 

హ్రుదిలో ఎపుడూ నిన్నే చూసెను ఈడూరి 
నిందలు అంటని స్వనిపునీతమా  నీనవ్వు 

మన భూమి

వేదాలకు జన్మనిచ్చి వెలుగొందిన భూమి మనది

జంతువులకు విలువనిచ్చి పూజించిన భూమి మనది

వాత్సాయన వరాహుడూ ఆర్యభట్ట చరకుడూను

పరిశోధన విజయాలను సాధించిన భూమి మనది

వాల్మీకీ వేద వ్యాసు కాళిదాసు పోతనలూ

ఆనాడే కలాలనూ కదిలించిన భూమి మనది

తక్షశిలా పుష్పగిరీ నలందాలు ఆనాడే

చదువులమ్మ నిలయాలుగ భాసిల్లిన భూమి మనది

రుద్రమ్మా దుర్గావతి చాందు బీబి ఝాన్సి లక్ష్మి 

మహిళలనూ అందలాలు ఎక్కించిన భూమి మనది

అన్నమయ్య రామదాసు త్యాగరాజు కబీరులూ

భగవంతుని మనసారా కీర్తించిన భూమి మనది

గౌతముడూ వివేకుడూ గురునానకు మహవీరుడు

మతాలలో మానవతను వివరించిన భూమి మనది

కూచిపూడి కధాకళీ భరతనాట్యమొడిస్సీల

భరతమాత పరవశాన నర్తించిన భూమి మనది

వందలాది ఏళ్ళు మనని బానిసలుగ చూసినట్టి

తెల్లవాడి గుండెలలో నిదురించిన భూమి మనది

ఖుదీరాము భగతుసింగు ఆజాదూ రామరాజు  

దేశానికి ప్రాణాలను అర్పించిన భూమి మనది

విజయలక్ష్మి ఇందిరమ్మ కిరణు బేడి పీటి ఉషా 

ఆడదబల కాదంటూ నినదించిన భూమి మనది

మొఘలాజం మాయబజార్ లగానులూ షోలేలూ

అద్భుతాలు వెండితెరకు చూపించిన భూమి మనది

గుల్జారూ ఆరుద్రా వేటూరీ సిరివెన్నెల

కమ్మనైన గీతాలను రచియించిన భూమి మనది 

కపిలుదేవు గోపిచందు మేరికోము సానియాలు

క్రీడలలో జయపతాక ఎగరేసిన భూమి మనది

అంతరిక్ష యాత్రలలో ఆరితేరి ఈడూరీ         

అరుణ గ్రహం పైకి కూడ లంఘించిన భూమి మనది

    

దారి

మగ్గంపై మగ్గుతున్న నేతన్నలకేది దారి?
వాన కొరకు వేచియున్న రైతన్నలకేది దారి ?

స్టైనులెస్సు గిన్నె మరిగి మట్టిపాత్రలొద్దంటే
కుండలనే నమ్ముకున్న కుమ్మరన్నకేది దారి?

విదేశాల మద్యమిపుడు పరవళ్ళే తొక్కుతుంటె   
ముంతకల్లు అమ్ముతున్న గీతన్నలకేది దారి?

ఆచారం అడుగంటిన ఆధునికులు ఎక్కువయ్యె  
వేదాలను చదువుకున్న బాపనన్నకేది దారి?

అడవులన్ని అంతరించి రగులుతున్న లోకంలో  
వెదురు బుట్టలల్లుతున్న మేదరన్నకేది దారి?

కాముడివే

రాతిరేళ తనువంతా ప్రవహిస్తూ కాముడివే   
సరసమాడు వేళలలో అలరిస్తూ శ్యాముడివే

ఒంటరిగా నేనుంటే ఉబుసుపోక కూచుంటే    
ముద్దులాటపాటలలో మురిపిస్తూ బాలుడివే

తోడు నీడ ఔతానని పెళ్ళిలోన బాసచేసి 
కడదాకా ననునీతో నడిపిస్తూ దేవుడివే  

నిమిషమైన ఆడజాతి నిలువలేని లోకంలో
కంచుకవచమన్నట్టుగ రక్షిస్తూ ధీరుడివే

పైడి లేడి మోజు పడిన సీత నేను కాకుండా 
చుట్టుముట్టు కష్టాలను తొలగిస్తూ రాముడివే

అలుముకున్న చీకట్లను దాటించే చెలికాడా    
బతుకంతా వెన్నెలలే కురిపిస్తూ సోముడివే

దిష్టిచుక్క లేకుండా కుదరదుగా ఈడూరీ
ఈజన్మకు నామనసే దోచేస్తూ చోరుడివే

స్నేహితుడు

కష్టం వస్తే తోడుగ నిలిచే వాడే స్నేహితుడు 
కాటికి కూడా నీతో నడిచే వాడే స్నేహితుడు

నలుపూ తెలుపూ రంగులు ఎపుడూ ఒకటే కాకున్న 
బేధం మరచీ ఒకటిగ మెదిలే వాడే స్నేహితుడు 

ఎదలో ఎన్నో అలలే విసురుగ వలలే వేస్తున్న  
మనసుతొ నీపై మధువును చిలికే వాడే స్నేహితుడు

నీలో తననే చూస్తూ నిరతం నీతో రమిస్తూ 
శూన్యం లోనూ ప్రేమై కురిసే వాడే స్నేహితుడు

వందలు వేలూ మనుషులు ఎందుకు లేవోయ్ ఈడూరి 
అమాస నాడూ నీకై మెరిసే వాడే స్నేహితుడు